Grono Pedagogiczne
Wyjazd na koncert zmian sobotnich 13 marca 2010. * * Aplikacje na zapisy dla obecnych uczniow naszej szkoly na rok szkolny 2010/2011 do oddania na poczatku zajec 12 lub 13 marca. * * * * * *
Grono Nauczycielskie w roku szkolnym 2008/2009

Dyrektor szkoły - Renata Rudnicki
Priorytety
- rodzina, polska szkoła,
Wiek
- XXI
Rodzina - dwie dorosłe córki Magdalena i Agata , mąż Janusz dziennikarz, inżynier i złota rączka w jednej osobie. babcia uroczej trojki Emmy, Leili i Krystophera
Samopoczucie - doskonałe
Zamiłowania - liczne i przekraczające czas rzeczywisty (muzyka jazzowa, podróże, taniec)
Inne hobby - narty, teatr, filmy psychologiczne, książka
Największy sukces - własne dzieci i kilku oddanych przyjaciół
Przyszłość- należy do dzieci własnych i zaprzyjaźnionych, które odbierają świat w sposób fantastyczny
Na co dzień- osoba zajęta, ale otwarta na problemy innych, bardziej potrzebujących
Na koncie - kilka artykułow do różnych gazet, kilka mandatów za przekroczenie prędkosci
Pochodzenie - południowe ( Małopolska )
Wykształcenie - zdobyte w Krakowie
Cel - rozwijając dotychczasową działalność i pobudzać aktywność polskiego ducha.

Lidia Adamus
Ukończyłam kurs katechetyczny przy Archidiecezji Chicagowskiej, który daje mi uprawnienia bycia katechetą.  Dziękuję Panu Bogu za dar powołania, życzę wszystkim, aby w drugim człowieku zobaczyli Jezusa i Jego wielką miłość dla każdego z nas.
Bardzo lubię podróżować i tym sposobem znalazłam się w tym kraju i pozostałam. Zwiedziłam juz dużo, byłam we Francji, Hiszpanii, Portugalii, Ziemi Swiętej, a w ubiegłym roku we Włoszech, oraz na prywatnej audiencji w Watykanie u Papieża Jana Pawła II, któremu wręczyłam listy pisane dla Niego od uczniów naszej szkoły.

Marcin Bogacz
Już jako mały chłopiec wykazywałem zainteresowania muzyczne. Przechodząc koło pianina zawsze musiałem przycisnać kilka klawiszy, chociaż nie rozpoczałem swojej przygody z muzyką tak wczesnie.
Moi rodzice zawsze uważali, że dla chłopca kariera "grajka" jest nieodpowiednia i starali się zainteresować mnie takimi nudnościami jak matematyka czy fizyka. Sami, oczywiście, grali
i śpiewali, szczególnie na imprezach rodzinnych. Dlatego, czując się oszukanym rozpocząłem potajemne brzdąkania na pianinie, które z czasem stały się nie do zniesienia dla otoczenia, więc dla obupolnego szczęścia zapisano mnie do szkoły muzycznej. I tak rozpoczęła się moja przygoda z muzyką, która trwa i trwać będzie na zawsze. Miłość do muzyki w pełni jest uwidoczniona w mojej pracy w szkole im. J. Słowackiego. Najsympatyczniejsze są momenty, kiedy spotykam uczniów poza szkołą i którzy witają mnie radośnie okrzykiem "O, pan z muzyki!"

Halina Fotidzis z domu Zabłocka
Genetycznie obciażona zawodem pedagoga. W dziecinstwie ulubiona zabawa była zabawą
w szkołę. Do dziś lubi bawić się i przy okazji uczyć najmłodszych. Chętnie zamienia się w Panią Zimę lub wodza Squanto.
Z maluchami ma świetny kontakt, chociaż jest nauczycielem bardzo wymagającym.
Do swojego panieńskiego nazwiska zawsze podchodziła z humorem, często ratowało ją z opresji, np. zatrzymuje ją policjant w Polsce za przekroczenie szybkości - rozmowę z nim zaczyna: "gdyby pan nosił nazwisko Zabłocki to wszystko byłoby jasne..." Chociaż czasami w życiu wychodzi jak jej pradziad na mydle, do życia podchodzi na wesoło. Ma duże poczucie humoru. Lubi podróże i kocha książki. Prywatnie - mąż Grek, lecz nie Zorba, chociaż lubiący tańczyć zorbę i nieźle mówiący po polsku. 2 córki - starsza Trea - artysta plastyk - chętnie wykonująca potrzebne prace dla naszej szkoły (np. portret patrona szkoły), młodsza Tess w czerwcu 2006 kończy nauczanie początkowe na Uniwersytecie DePaul.

Barbara Gawrońska
Od urodzenia do momentu wyjazdu na "podbój Ameryki" mieszkałam w Warszawie.
W tym mieście wychowałam się, zdobywałam wykształcenie. Przez całe swoje życie jestem związana ze szkołą, którą najpierw  poznawałam  jako uczeń, student, potem jako nauczyciel
i dyrektor. Lubię być w ruchu, angażować się w nowe sprawy. Ciekawa swiata, ceniąca sobie niezależność, pełna optymizmu nie boję się nowych wyzwań i doświadczeń. Monotonna praca szybko mnie meczy i zniechęca. Mam róznorodne zainteresowania. Uwielbiam przygodę, nowe miejsca, podróże, poezje, ciekawych ludzi i ... matematykę, której nauczanie daje mi mnóstwo radości.

Danuta Gieron
"Jestem nauczycielem. Nauczyciel to ktoś, kto prowadzi. Nie ma w tym żadnej magii. Nie chodzę po wodzie. Nie każę rozstępować się morzu. Po prostu kocham dzieci" - powiedziała kiedyś Marva Collins.
Tak jest w moim przypadku. Praca w szkole polskiej i bezpośredni kontakt z dziećmi oraz ich rodzicami jest dla mnie wielką przyjemnością
i dopełnieniem siebie, gdyż nauczanie jest najwspanialszym z zawodów, ponieważ każdego, kto jest kimś, jakiś nauczyciel uczył, jak kimś zostać.
Prywatnie- bardzo lubię przyrządzać, dekorować i co najgorsze... degustować różnego rodzaju smakołyki, w czym asystuje i "pomaga" mi ukochany synek Kubuś. W wolnych chwilach oddaję się słuchaniu muzyki klasycznej. Moją pasją jest trzyletni synek -Kubuś, który wypełnia każdą chwilę dnia podśpiewując czasami "Hejże hej, hejże ha, Elementarz Jacek ma..." oraz mąż Wojciech, któremu niestety poświęcam mniej czasu. Uwielbiam podróżować i poznawać kulturę innych państw. Cenię sobie wysoko kulturę osobistą.
Jesli potrafisz to przeczytać, podziękuj nauczycielowi.

Dorota Jakubowski
Absolwentka WSP w Olsztynie, mama Adrianny i Konrada, znak zodiaku- wodnik, choć przyznaje nie umie...pływać. Lubi czytać, zwłaszcza "horrory dla panienek z dobrych domów" - książki M. Musierowicz i K. Siesickiej. Uwielbia teatr, dobrą muzykę, taniec. Nie lubi....sprzątać. Gdyby nie była nauczycielem,  zostałaby...  lekarzem.

Katarzyna-Konopka
Jako mała dziewczynka bardzo lubiłam przyrodę, do dzisiaj sprawiają mi przyjemność wycieczki z moją rodziną. Najbardziej fascynujacą podróżą była wycieczka do Ziemi Świętej i do Egiptu. Większość wolnego czasu poświęcam na czytanie jak również bardzo lubię szyć i robić
na drutach. Największą przyjemność sprawia mi praca w Poskiej Szkole. Bardzo się cieszę, kiedy moi uczniowie z przyjemnością wykonują moje polecenia i actywnie biorą udział w lekcji. Wtedy czuję że i ja uczę się razem z nimi.

Anna Kowal-Swięch
"Piosenka jest dobra na wszystko" - J. Przybora
Z wykształcenia jestem polonistą i skrzypkiem. Praca z dziećmi i młodzieżą daje mi wiele satysfakcji. Moją miłością jest muzyka we wszystkich jej formach. Pochodzę z polskiego zagłębia siarkowego czyli z Tarnobrzegu. Zodiakalny Lew i Wąż - cenię szczerość, odpowiedzialność i bezinteresowną przyjaźń. Lubię ciekawą książkę, dobrą kawę i piesze wędrowki.







Elżbieta Kubajek
Pochodzę z Podlasia, które darzę ogromnym sentymentem. Większość dorosłego życia spędziłam w Warszawie. W  tym mieście ukończyłam filologię polską na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, stawiałam pierwsze kroki w zawodzie nauczyciela, jak również poznałam mojego męża. Uwielbiam niepowtarzalny klimat warszawskiej Pragi Północ. W Stanach Zjednoczonych najbardziej tęsknię za niezapowiedzianymi wizytami znajomych, za wyjątkową atmosferą Świąt Bożego Narodzenia oraz za smakiem polskich truskawek.
   W życiu cenię miłośc, odpowiedzialnośc, rodzinę i poczucie humoru. W wolnych chwilach planuję przyszłe podróże, czytam książki i eksperymentuję w kuchni. Chciałabym zwiedzic Rosję, nauczyc się pływac i stale doskonalic się w swoim zawodzie. 

Jolanta Michalek
W liceum byłam bardzo słaba z matematyki. Raz wywołana do odpowiedzi przez szanownnego pana profesora S. zgubiłam buta. Byłam tak przestraszona , że nawet tego nie zauważyłam. Zauważył to mój kochany matematyk, który tak się zaczął smiać , że bez "zbędnych pytań" postawił mi dostateczny.
I tak postanowiłam zostać nauczycielem.

gggg

Bożena Niescier
Jestem absolwentką Wydziału Filozofii Chrzescijanskiej, kierunku psychologii Uniwersytetu im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. W Chicago ukończyłam kurs katechetyczny uprawiający do nauczania religii w archidiecezji chicagowskiej.
Pracując jeszcze w stolicy, wsród rodzin dotkniętych problemem przemocy, przekonałam się, że są w życiu sytuacje, kiedy sama wiedza to za mało. Nauczyłam się, że potrzeba wiary, nadziei
i miłosci, aby każdego dnia stawać się lepszym człowiekiem w Chrystusie. "Bo kochać to znaczy powstawać."- śpiewamy z dziećmi na katechezie.

Marzena Pasula
Uwielbiam podróże. Kiedy pewnego razu wybrałam się na festiwal w Opolu tak mi się spodobało, że pozostałam, kończąc studia dzienne, dwukrotnie podyplomowe, następnie tam zamieszkałam i rozpoczęłam pracę jako nauczycielka historii i muzyki.
W każdej formie praca z dziećmi i młodzieżą daje mi dużo radości, jednak dopiero ucząc w szkole polskiej na obczyźnie, a także doprowadzając własnego syna do matury i egzaminu certyfikatowego, tak naprawdę uświadomiłam sobie na czym polega powołanie w  zawodzie nauczyciela.

Katarzyna-Pekala

Biografia w krótce.




Zofia Podobińska
Do USA przyjechałam wraz z moją rodziną w roku 2003. Po prawie dwudziestoletnim okresie pracy pedagogicznej w Polsce nie wyobrażałam sobie życia bez tej dziedziny działalności.
Od początku pobytu w Stanach związana jestem ze Szkołą im. J. Słowackiego, gdzie pracuję
z dziećmi w młodszym wieku szkolnym zgodnie z obranym kierunkiem studiow.
Sobotnie spotkania z uczniami (i ich rodzicami) sprawiają mi wiele satysfakcji; doceniam ich trud w zdobywaniu i doskonaleniu sprawności językowych. Staram się również uświadomić im fakt pochodzenia z narodu, który wydał wielu wybitnych ludzi i włożył trwały ślad w dorobek kulturalny świata.

Małgorzata Rudzińska
Od narodzin związana z Warszawą, ukochanym miastem, gdzie przeżyła wspaniałe lata dzieciństwa i młodości.
Lubi zabawy z dziećmi, spotkania i rozmowy z ciekawymi ludźmi, słońce, polne kwiaty i zapach jaśminu. Pasjonują ją podroże po świecie oraz muzyka. Jest czterokrotną finalistką bardzo popularnego w Polsce teleturnieju "Jaka to melodia?".
Mężatka, dorosła córka- Marta oraz ulubieniec domowników - york Watson.

Anna Strojny
choreograf, żona, mama Marcina, Kasi i Poli
-rodowita lublinianka
-hobby: taniec, taniec, taniec...- od studenckich lat związana
z Zespołem Pieśni i Tańca " JAWOR " działającym przy Akademi Rolniczej w Lublinie.
Kocha pracę z dziećmi i młodzieżą. Lubi podróże, dobrą ksiażkę, teatr
                                            Zapraszam do tańca

Aneta Switala
Wbrew przysłowiu "obyś cudze dzieci uczył" uczę z przyjemnością. Jestem nauczycielem klas młodszych zgodnie z moimi zamiłowaniami.
Z łatwością odnajduję wspólny język z moimi uczniami. Chętnie przygotowuję pomoce naukowe dlatego do szkoły zabieram dwie walizki. Prywatnie jestem mamą dwuletniego Michałka i miesięcznej Victorii.

Magdalena Vickerman
Zawód nauczyciela jest w naszej rodzinie od pokolen. Pamiętam, kiedy decydowałam się
o podjęciu pracy w szkole pełna wątpliwości czy stanę na wysokości zadania ciocia M. (świetna polonistka) powiedziała: "Nie święci garnki lepią..." Wspierała mnie też moja mama.
I tak zaczęła się moja przygoda z zawodem, a własciwie z dziećmi w klasie zerowej. Chyba każdy nauczyciel pamięta swój pierwszy rok nauczania - ja również. Pamiętam, kiedy maluchy
w mojej klasie poznawały literkę "Ł", która jest dla dzieci mieszkających w Stanach zupełnie nową literką. Pytam więc dzieci czy znają jakiś wyraz, który zaczyna się na literkę "Ł".
Wszyscy w klasie myslą i dopiero po chwili jeden chłopiec podnosi rękę i bardzo dumny z siebie odpowiada: "tak, znam - whiskey!"

Marta Wójcik
Mam długi staż pracy pedagogicznej, bogate doświadczenia w nauczaniu klas I-IV. Kocham dzieci, lubię swój zawód, dlatego ciągle pracuję przekazując wiedzę o Polsce. Ułożony i spokojny tryb życia pozwala mi
na dużo różnych zajęć. Lubię jeść i dobrą kuchnie - gotuję, piekę ciasto
i robię przetwory z grzybków. Dom, ogród i przyroda relaksują mnie.
W wolnych chwilach pomagam przy pisaniu podreczników dla uczniów klas młodszych urodzonych w USA.

Ewa Ziemiańska
"Ja chcę do nieba!" Dziekuję Panu Bogu za dar powołania, który mogę zrealizować pracując
10 lat jako katechetka. Wszystkim moim uczniom, których katechizuję i pomagam poznać Pana Jezusa życzę, aby nauczyli się Go kochać, aby widzieli samo dobro w drugim człowieku,
aby w każdym dążeniu do wyznaczonych celów nie zaprzepaścili najwyższych wartości pod warunkiem, że zaczną od samych siebie!

Nauczyciele z Lat Poprzednich
ggg

Agnieszka Bilska
Od kiedy pamiętam zawsze chciałam być nauczycielką. W dzieciństwie godzinami mogłam "bawic sie w szkole", sadzając młodszych kuzynów i kolegów z sasiedztwa w wymyślonych ławkach szkolnych.
Z własnoręcznie zrobionym dziennikiem pod pachą i gałązką w ręku uczyłam ich wszystkiego, co sama już wiedziałam. Dzisiaj, kiedy zrealizowałam swoje marzenie, nadal godzinami lubię "bawić się w szkołę", przekazując nową wiedzę moim prawdziwym uczniom.

Halina Czajkowska
Polonistka z wykształcenia, nauczyciel z przekonania,  dziennikarz
z własnej chęci,  autorka tekstów dla dzieci, w których chce powiedzieć to, czego sama jako dziecko nie usłyszała. Ulubiony kolor - granatowy, miesiąc - październik, kwiat - stokrotka, autor - Waldemar Łysiak, samochód - Subaru, zodiakalny blizniak i to decyduje, że w każdym dobrym i mądrym człowieku widzi swoją połowę. Uwielbia dalekie podróże i relacje z wypraw tych, którzy docierali do miejsc ciekawych, odległych i czekających na odkrycie.
Teraz odkrywa literaturę polską uczniom klasy drugiej licealnej.

ggg

Elżbieta Gieniec
Znak zodiaku :Ryba, wiek : " za młoda na sen, za stara na grzech "
edukacja: ciągle się uczy, bo uważa, że jeszcze wielu rzeczy nie umie.
rodzina: pełna zainteresowania: uwielbia piłkę siatkową, jako była /niestety/ siatkarka Korony Krakow, lubi też czytać książki, zwłaszcza powieści historyczne, uwielbia muzykę, radio, telewizję, a najczesciej nocą traci czas na "buszowaniu" po internecie.
praca: żadnej pracy się nie boi ale najlepiej czuła się i czuję w zawodzie nauczycielki, najnowsze hobby: akupresura i astrologia.

Maria Hołowińska
Jestem absolwentką Wyższej Szkoły Pedagogicznej i studiów podyplomowych na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego.
Od wczesnej młodości marzyłam o tym, by zostać pisarką. Niewiele z tego wyszło. Napisałam tylko jedną  książkę i to  z dziedziny gastronomii p.t. „Kurczę, ależ to pyszne!”. Potem – marzenie jakoś uleciało  bezpowrotnie. Pewnie na szczęście dla czytelników…
Bliższa mi była i jest proza życia, z której zawsze staram się wydobyć trochę poezji.
W życiu stosuje zasadę: każdego można za coś pochwalić. To działa!
Uwielbiam muzykę. Z sentymentem wspominam niepowtarzalny klimat letnich koncertów Chopinowskich pod pomnikiem Chopina w warszawskich Łazienkach.
Kocham podróże, szczególnie do krajów, gdzie rosną palmy (czyli tam,gdzie cieplej…)
W mojej pracy pedagogicznej staram się, aby każdy kontakt z uczniem był indywidualnym, niepowtarzalnym doświadczeniem, które pomoże moim uczniom  otworzyć się na przekazywaną wiedzę a także nauczyć ich wykorzystywania tej wiedzy w życiu.

Ewa Jabłońska
Pochodzę z Wielkopolski; po raz pierwszy do Stanów Zjednoczonych przyleciałam w 2003 roku. Obecnie mieszkam wraz z mężem i 18-letnim synem w Kenosha (WI).
W Polsce ukończyłam Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Bydgoszczy (dyplom w 1990r.) oraz studia podyplomowe ze sztuki w Pomorskiej Akademii Pedagogicznej w Słupsku.
W latach 1993 - 2001 brałam aktywny udział w corocznych warsztatach plenerowych i Ogolnopolskich Plenerach Malarskich na terenie całego kraju (Wągrowiec, Tuczno, Wałcz, Margonin, Przytok k. Zielonej Góry, Lewin Brzeski i inne).
W 1997 roku otrzymałam nagrodę Prezydenta M.Piły za twórczą i organizacyjną działalność w sferze kultury.
W latach 1995 - 1999 , we współpracy z Wojewódzkim Ośrodkiem Metodycznym w Pile, organizowałam szkolne, powiatowe i wojewódzkie konkursy plastyczne dla dzieci i młodzieży. Przez 18 lat pracowałam jako nauczyciel plastyki w szkole podstawowej i gimnazjum , byłam również wykładowcą historii architektury w średniej szkole technicznej.
Tworzę portrety, pejzaże, sceny rodzajowe oraz martwe natury.
W swojej pracy artystycznej posługuje się głównie techniką olejną (malarstwo sztalugowe), suchym pastelem, niekiedy akwarelą. Bardzo lubię podrożować, zwiedzac zabytki , słuchac dobrej muzyki. Uwielbiam spotkania towarzyskie ; lubię słuchać innych, dyskutować , cenię ludzi mądrych i dowcipnych.

gggg

Dorota Lorkiewicz - nauczyciel geografii i historii Polski
Absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, góralka niskopienna (tzn. beskidzka)
od zawsze zakochana w polskich górach i krajoznawczych włóczęgach. Geografii
i zainteresowaniom podróżniczym zawdzięczam swoj przyjazd do U.S.A. a w efekcie pobyt stały. Moja lista miejsc pt. "koniecznie muszę pojechać i zobaczyć" podlega nieustannym modyfikacjom i oczywiście wciąż się wydłuża.
W naszej polskiej szkole uczę też historii Polski. Chciałabym przekazać naszym uczniom piękno, ale i tragizm naszej historii, a przez to rozbudzić w nich poczucie dumy narodowej i solidarności z naszą Ojczyzną i Rodakami.
Będąc w wieku starszych uczniów naszej szkoły urzekły mnie fascynujące przygody bohaterow "Trylogii" Sienkiewicza. Im to moje dzieci zawdzięczają swoje imona (Michał i Oleńka). A ja chciałabym umieć tak pięknie opowiedzieć naszym uczniom historię Polski. Dedykuję im i ich rodzinom fragment piosenki naszych krakowskich poetow :
"...Zasłuchani w historii kawałek,
który matka czytała co wieczór.
Przeżywaliśmy bitwy wspaniałe,
nadążając jak zwykle z odsieczą.." 

Andrew Andrzej Pietowski
Nauczyciel matematyki, podróżnik, badacz i odkrywca. Urodzony w Krakowie studiował elektronikę na AGH. Otrzymał stopień magistra matematyki na Uniwersytecie Stanowym Bowling Green w Ohio. Kierował Akademicka Wyprawa Kajakowa z Klubu "Bystrze" w Krakowie, która dokonała pierwszego przepłynięcia przez 13 rzek amerykańskich, w tym najgłębszy na ziemi kanion rzeki Colca w Peru w 1981 roku.
Napisał o swoich wyprawach i niezliczonych przygodach wiele artykułów i publikacji w kilku językach. Dzieli się przeżyciami i przygodami podczas wielu prelekcji, wykładów i spotkań.
Uczy matematyki w liceum miejskim Foreman H.S. w Chicago. Zna biegle 4 języki, gra na gitarze, kocha przestrzeń, wolność i swoją niezwykłą szkolną miłość - a dzisiaj już żonę Anne. Proszę kliknij tutaj żeby przeczytać więcej

Stefan January Pultorak
Aktor lalkarz z zawodu, rezyser z wykształcenia. Prace warsztatowe: "Porwanie Baltazara Gabki" - Teatr GULIWER w Warszawie: Calineczka wg. J.Ch.Andersena w Teatrze Lalki i Aktora
w Lublinie. Liczne nagrody i wyróznienia: I-sza nagroda w Ogólnopolskim Konkursie Solistów Teatru Lalek w Bialymstoku za "TURNIEJ" w scenografi Adama Kiliana - 1972; wyróznienie za spektakl "PAPKINADA" Alfreda Mieczkowskiego na przegladzie Teatrów Małych Form w Szczecinie i Toruniu 1976; pierwsza nagroda w kategorii programów estradowych dla dzieci i młodziezy za recital pt."BAJDY I BANIALUKI" 1986; ZLOTY EKRAN (1976) za udział w programie TVP "PORA NA TELESFORA".
Od wielu lat wspólpracujacy z Redakcja Dziecieca TVP, twórca znanych postaci telewizyjnych dla dzieci: Zajac Poziomka z programu TIK-TAK; Krasnal Halabala w programie edukacyjnym dla najmlodszych "DOMOWE PRZEDSZKOLE". Załozyciel teatru SOWIZDRZAL w Warszawie, jednego z pierwszych o wlasnym rozrachunku. Spektakl "Przyszli do Was kolednicy" i "Jasełka" obejrzała liczna Polonia w Niemczech i Szwecji.
Ostatnio byłl zwiazany z grupa teatralna TEATRU NIEZWYKLEGO na warszawskiej Pradze, gdzie w ramach Warsztatów Terapii Zajeciowej Osób Niepełnosprawnych zrealizował spektakl "TRZY DNI Z ZYCIA JEZUSA, CZYLI TRIDUUM PASCHALNE".
Obecnie pracuje w polskim sklepie "Four Season's Farm" przy Dempster, na dziale warzywno-owocowym, specialnoscią naszego sklepu jest cheese cake pani Oli i jej pierożki z kapustą i grzybami. To też sztuka. Kulinarna.
Pisze o tym, bo własciciel sklepu był jednym ze sponsorów mojego "amerykanskiego" debiutu - sztuki JAS I MALGOSIA.

Alicja Zajdel
Jestem absolwentką Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie. Pochodzę z Polski południowo-wschodniej, z Podkarpacia. Mam dwójke wspaniałych dzieci: Tomasz - studiuje na Politechnice Krakowskiej, a Zuzanna uczy sie w Junior High School w Palatine. W USA jestem niedługo, bo od wiosny 2007 roku. Jestem osobą zawsze usmiechniętą, otwartą na problemy dzieci i młodzieży. Lubię podróżowć i zwiedzać ciekawe miejsca na ziemi.

Aneta Zborowski
Pracuję z młodzieżą i od pierwszej lekcji staram się ich przekonać,
że mogą: "Sięgać tam, gdzie wzrok nie sięga i łamać, czego rozum
nie złamie!" Jestem szczęsliwa, jesli udaje mi sie zainteresować uczniów polską literatura.
Z dumą słucham jak recytują Słowackiego i Mickiewicza.



 
Copyright ©
Web site design by ASPAinc