|
|
 |
Grono Nauczycielskie w roku szkolnym 2008/2009 |
|
Dyrektor szkoły - Renata Rudnicki
Priorytety - rodzina, polska szkoła,
Wiek - XXI
Rodzina - dwie dorosłe córki Magdalena i Agata , mąż Janusz dziennikarz, inżynier i złota rączka w jednej osobie. babcia uroczej trojki Emmy, Leili i Krystophera
Samopoczucie - doskonałe
Zamiłowania - liczne i przekraczające czas rzeczywisty (muzyka jazzowa, podróże, taniec)
Inne hobby - narty, teatr, filmy psychologiczne, książka
Największy sukces - własne dzieci i kilku oddanych przyjaciół
Przyszłość- należy do dzieci własnych i zaprzyjaźnionych, które odbierają świat w sposób fantastyczny
Na co dzień- osoba zajęta, ale otwarta na problemy innych, bardziej potrzebujących
Na koncie - kilka artykułow do różnych gazet, kilka mandatów
za przekroczenie prędkosci
Pochodzenie - południowe ( Małopolska )
Wykształcenie - zdobyte w Krakowie
Cel - rozwijając dotychczasową działalność i pobudzać aktywność polskiego ducha.
|
|
Lidia Adamus
Ukończyłam kurs katechetyczny przy Archidiecezji Chicagowskiej, który daje mi uprawnienia bycia katechetą. Dziękuję Panu Bogu za dar powołania, życzę wszystkim, aby w drugim człowieku zobaczyli Jezusa i Jego wielką miłość dla każdego z nas.
Bardzo lubię podróżować i tym sposobem znalazłam się w tym kraju
i pozostałam. Zwiedziłam juz dużo, byłam we Francji, Hiszpanii, Portugalii, Ziemi Swiętej, a w ubiegłym roku we Włoszech, oraz
na prywatnej audiencji w Watykanie u Papieża Jana Pawła II, któremu wręczyłam listy pisane dla Niego od uczniów naszej szkoły.
|
|
Marcin Bogacz
Już jako mały chłopiec wykazywałem zainteresowania muzyczne. Przechodząc koło pianina zawsze musiałem przycisnać kilka klawiszy, chociaż nie rozpoczałem swojej przygody z muzyką tak wczesnie.
Moi rodzice zawsze uważali, że dla chłopca kariera "grajka" jest nieodpowiednia i starali się zainteresować mnie takimi nudnościami jak matematyka czy fizyka. Sami, oczywiście, grali
i śpiewali, szczególnie
na imprezach rodzinnych. Dlatego, czując się oszukanym rozpocząłem potajemne brzdąkania na pianinie, które z czasem stały się nie do zniesienia dla otoczenia, więc dla obupolnego szczęścia zapisano mnie
do szkoły muzycznej. I tak rozpoczęła się moja przygoda z muzyką, która trwa i trwać będzie na zawsze. Miłość do muzyki w pełni jest uwidoczniona w mojej pracy w szkole im. J. Słowackiego. Najsympatyczniejsze są momenty, kiedy spotykam uczniów poza szkołą i którzy witają mnie radośnie okrzykiem "O, pan z muzyki!" |
|
Halina Fotidzis z domu Zabłocka
Genetycznie obciażona zawodem pedagoga. W dziecinstwie ulubiona zabawa była zabawą
w szkołę. Do dziś lubi bawić się i przy okazji uczyć najmłodszych. Chętnie zamienia się w Panią Zimę lub wodza Squanto.
Z maluchami ma świetny kontakt, chociaż jest nauczycielem bardzo wymagającym.
Do swojego panieńskiego nazwiska zawsze podchodziła z humorem, często ratowało ją z opresji, np. zatrzymuje ją policjant w Polsce za przekroczenie szybkości - rozmowę z nim zaczyna: "gdyby pan nosił nazwisko Zabłocki to wszystko byłoby jasne..." Chociaż czasami w życiu wychodzi jak jej pradziad na mydle, do życia podchodzi na wesoło. Ma duże poczucie humoru. Lubi podróże i kocha książki. Prywatnie - mąż Grek, lecz nie Zorba, chociaż lubiący tańczyć zorbę i nieźle mówiący po polsku. 2 córki - starsza Trea - artysta plastyk - chętnie wykonująca potrzebne prace dla naszej szkoły (np. portret patrona szkoły), młodsza Tess w czerwcu 2006 kończy nauczanie początkowe na Uniwersytecie DePaul.
|
|
Barbara Gawrońska
Od urodzenia do momentu wyjazdu na "podbój Ameryki" mieszkałam
w Warszawie.
W tym mieście wychowałam się, zdobywałam wykształcenie.
Przez całe swoje życie jestem związana ze szkołą, którą najpierw poznawałam jako uczeń, student, potem jako nauczyciel
i dyrektor. Lubię być w ruchu, angażować się w nowe sprawy. Ciekawa swiata, ceniąca sobie niezależność, pełna optymizmu nie boję się nowych wyzwań i doświadczeń. Monotonna praca szybko mnie meczy
i zniechęca.
Mam róznorodne zainteresowania. Uwielbiam przygodę, nowe miejsca, podróże, poezje, ciekawych ludzi i ... matematykę, której nauczanie daje mi mnóstwo radości.
|
|
Danuta Gieron
"Jestem nauczycielem. Nauczyciel to ktoś, kto prowadzi. Nie ma w tym żadnej magii. Nie chodzę po wodzie. Nie każę rozstępować się morzu. Po prostu kocham dzieci" - powiedziała kiedyś Marva Collins.
Tak jest w moim przypadku. Praca w szkole polskiej i bezpośredni kontakt z dziećmi oraz ich rodzicami jest dla mnie wielką przyjemnością
i dopełnieniem siebie, gdyż nauczanie jest najwspanialszym z zawodów, ponieważ każdego, kto jest kimś, jakiś nauczyciel uczył, jak kimś zostać.
Prywatnie- bardzo lubię przyrządzać, dekorować i co najgorsze... degustować różnego rodzaju smakołyki, w czym asystuje i "pomaga" mi ukochany synek Kubuś. W wolnych chwilach oddaję się słuchaniu muzyki klasycznej. Moją pasją jest trzyletni synek -Kubuś, który wypełnia każdą chwilę dnia podśpiewując czasami "Hejże hej, hejże ha, Elementarz Jacek ma..." oraz mąż Wojciech, któremu niestety poświęcam mniej czasu. Uwielbiam podróżować i poznawać kulturę innych państw. Cenię sobie wysoko kulturę osobistą.
Jesli potrafisz to przeczytać, podziękuj nauczycielowi.
|
|
Dorota Jakubowski
Absolwentka WSP w Olsztynie, mama Adrianny i Konrada, znak zodiaku- wodnik, choć przyznaje nie umie...pływać. Lubi czytać, zwłaszcza "horrory dla panienek z dobrych domów"
- książki M. Musierowicz
i K. Siesickiej. Uwielbia teatr, dobrą muzykę, taniec. Nie lubi....sprzątać.
Gdyby nie była nauczycielem, zostałaby... lekarzem.
|
|
Katarzyna-Konopka
Jako mała dziewczynka bardzo lubiłam przyrodę, do dzisiaj sprawiają mi przyjemność wycieczki z moją rodziną. Najbardziej fascynujacą podróżą była wycieczka do Ziemi Świętej i do Egiptu. Większość wolnego czasu poświęcam na czytanie jak również bardzo lubię szyć i robić
na drutach. Największą przyjemność sprawia mi praca w Poskiej Szkole. Bardzo się cieszę, kiedy moi uczniowie z przyjemnością wykonują moje polecenia
i actywnie biorą udział w lekcji. Wtedy czuję że i ja uczę się razem z nimi.
|
|
Anna Kowal-Swięch
"Piosenka jest dobra na wszystko" - J. Przybora
Z wykształcenia jestem polonistą i skrzypkiem. Praca z dziećmi
i młodzieżą daje mi wiele satysfakcji.
Moją miłością jest muzyka
we wszystkich jej formach.
Pochodzę z polskiego zagłębia siarkowego czyli z Tarnobrzegu.
Zodiakalny Lew i Wąż - cenię szczerość, odpowiedzialność
i bezinteresowną przyjaźń.
Lubię ciekawą książkę, dobrą kawę i piesze wędrowki.
|
|
Elżbieta Kubajek
Pochodzę z Podlasia, które darzę ogromnym sentymentem. Większość dorosłego życia spędziłam w Warszawie. W tym mieście ukończyłam filologię polską na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, stawiałam pierwsze kroki w zawodzie nauczyciela, jak również poznałam mojego męża. Uwielbiam niepowtarzalny klimat warszawskiej Pragi Północ. W Stanach Zjednoczonych najbardziej tęsknię za niezapowiedzianymi wizytami znajomych, za wyjątkową atmosferą Świąt Bożego Narodzenia oraz za smakiem polskich truskawek.
W życiu cenię miłośc, odpowiedzialnośc, rodzinę i poczucie humoru. W wolnych chwilach planuję przyszłe podróże, czytam książki i eksperymentuję w kuchni. Chciałabym zwiedzic Rosję, nauczyc się pływac i stale doskonalic się w swoim zawodzie.
|
|
Jolanta Michalek
W liceum byłam bardzo słaba z matematyki. Raz wywołana do odpowiedzi przez szanownnego pana profesora S. zgubiłam buta. Byłam tak przestraszona , że nawet tego nie zauważyłam. Zauważył to mój kochany matematyk, który tak się zaczął smiać , że bez "zbędnych pytań" postawił mi dostateczny.
I tak postanowiłam zostać nauczycielem.
|
|
Bożena Niescier
Jestem absolwentką Wydziału Filozofii Chrzescijanskiej, kierunku psychologii Uniwersytetu im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego
w Warszawie.
W Chicago ukończyłam kurs katechetyczny uprawiający
do nauczania religii w archidiecezji chicagowskiej.
Pracując jeszcze w stolicy, wsród rodzin dotkniętych problemem przemocy, przekonałam się, że są w życiu sytuacje, kiedy sama wiedza to za mało. Nauczyłam się, że potrzeba wiary, nadziei
i miłosci, aby każdego dnia stawać się lepszym człowiekiem w Chrystusie. "Bo kochać to znaczy powstawać."- śpiewamy z dziećmi na katechezie.
|
|
Marzena Pasula
Uwielbiam podróże. Kiedy pewnego razu wybrałam się na festiwal w Opolu tak mi się spodobało, że pozostałam, kończąc studia dzienne, dwukrotnie podyplomowe, następnie tam zamieszkałam i rozpoczęłam pracę jako nauczycielka historii i muzyki.
W każdej formie praca z dziećmi i młodzieżą daje mi dużo radości, jednak dopiero ucząc w szkole polskiej na obczyźnie, a także doprowadzając własnego syna do matury i egzaminu certyfikatowego, tak naprawdę uświadomiłam sobie na czym polega powołanie w zawodzie nauczyciela.
|
|
Katarzyna-Pekala
Biografia w krótce.
|
|
Zofia Podobińska
Do USA przyjechałam wraz z moją rodziną w roku 2003. Po prawie dwudziestoletnim okresie pracy pedagogicznej w Polsce
nie wyobrażałam sobie życia bez tej dziedziny działalności.
Od początku pobytu w Stanach związana jestem ze Szkołą im. J. Słowackiego, gdzie pracuję
z dziećmi w młodszym wieku szkolnym zgodnie z obranym kierunkiem studiow.
Sobotnie spotkania z uczniami (i ich rodzicami) sprawiają mi wiele satysfakcji; doceniam ich trud w zdobywaniu
i doskonaleniu sprawności językowych. Staram się również uświadomić im fakt pochodzenia z narodu, który wydał wielu wybitnych ludzi i włożył trwały ślad w dorobek kulturalny świata.
|
|
Małgorzata Rudzińska
Od narodzin związana z Warszawą, ukochanym miastem, gdzie przeżyła wspaniałe lata
dzieciństwa i młodości.
Lubi zabawy z dziećmi, spotkania i rozmowy z ciekawymi ludźmi, słońce, polne kwiaty
i zapach jaśminu. Pasjonują ją podroże po świecie oraz muzyka. Jest czterokrotną finalistką bardzo popularnego w Polsce teleturnieju "Jaka to melodia?".
Mężatka, dorosła córka- Marta oraz ulubieniec domowników - york Watson.
|
|
Anna Strojny
choreograf, żona, mama Marcina, Kasi i Poli
-rodowita lublinianka
-hobby: taniec, taniec, taniec...- od studenckich lat związana
z Zespołem Pieśni i Tańca " JAWOR " działającym przy Akademi Rolniczej w Lublinie.
Kocha pracę z dziećmi i młodzieżą. Lubi podróże, dobrą ksiażkę, teatr
Zapraszam do tańca
|
|
Aneta Switala
Wbrew przysłowiu "obyś cudze dzieci uczył" uczę z przyjemnością. Jestem nauczycielem klas młodszych zgodnie z moimi zamiłowaniami.
Z łatwością odnajduję wspólny język z moimi uczniami. Chętnie przygotowuję pomoce naukowe dlatego do szkoły zabieram dwie walizki. Prywatnie jestem mamą dwuletniego Michałka i miesięcznej Victorii.
|
|
Magdalena Vickerman
Zawód nauczyciela jest w naszej rodzinie od pokolen. Pamiętam, kiedy decydowałam się
o podjęciu pracy w szkole pełna wątpliwości czy stanę na wysokości zadania ciocia M. (świetna polonistka) powiedziała:
"Nie święci garnki lepią..." Wspierała mnie też moja mama.
I tak zaczęła się moja przygoda z zawodem, a własciwie
z dziećmi w klasie zerowej. Chyba każdy nauczyciel pamięta swój pierwszy rok nauczania - ja również. Pamiętam, kiedy maluchy
w mojej klasie poznawały literkę "Ł", która jest dla dzieci mieszkających
w Stanach zupełnie nową literką. Pytam więc dzieci czy znają jakiś wyraz, który zaczyna się na literkę "Ł".
Wszyscy w klasie myslą i dopiero po chwili jeden chłopiec podnosi rękę
i bardzo dumny z siebie odpowiada: "tak, znam - whiskey!"
|
|
Marta Wójcik
Mam długi staż pracy pedagogicznej, bogate doświadczenia w nauczaniu klas I-IV. Kocham dzieci, lubię swój zawód, dlatego ciągle pracuję przekazując wiedzę o Polsce. Ułożony i spokojny tryb życia pozwala mi
na dużo różnych zajęć. Lubię jeść i dobrą kuchnie - gotuję, piekę ciasto
i robię przetwory z grzybków. Dom, ogród i przyroda relaksują mnie.
W wolnych chwilach pomagam przy pisaniu podreczników dla uczniów klas młodszych urodzonych w USA.
|
|
Ewa Ziemiańska
"Ja chcę do nieba!" Dziekuję Panu Bogu za dar powołania, który mogę zrealizować pracując
10 lat jako katechetka. Wszystkim moim uczniom, których katechizuję i pomagam poznać Pana Jezusa życzę, aby nauczyli się Go kochać, aby widzieli samo dobro w drugim człowieku,
aby w każdym dążeniu do wyznaczonych celów nie zaprzepaścili najwyższych wartości pod warunkiem, że zaczną od samych siebie!
|
Nauczyciele z Lat Poprzednich |
|
Agnieszka Bilska
Od kiedy pamiętam zawsze chciałam być nauczycielką. W dzieciństwie godzinami mogłam "bawic sie w szkole", sadzając młodszych kuzynów
i kolegów z sasiedztwa w wymyślonych ławkach szkolnych.
Z własnoręcznie zrobionym dziennikiem pod pachą i gałązką w ręku uczyłam ich wszystkiego, co sama już wiedziałam. Dzisiaj, kiedy zrealizowałam swoje marzenie, nadal godzinami lubię "bawić się
w szkołę", przekazując nową wiedzę moim prawdziwym uczniom.
|
|
Halina Czajkowska
Polonistka z wykształcenia, nauczyciel z przekonania, dziennikarz
z własnej chęci, autorka tekstów dla dzieci, w których chce powiedzieć to, czego sama jako dziecko nie usłyszała. Ulubiony kolor - granatowy, miesiąc - październik, kwiat - stokrotka, autor - Waldemar Łysiak, samochód - Subaru, zodiakalny blizniak i to decyduje, że w każdym dobrym i mądrym człowieku widzi swoją połowę. Uwielbia dalekie podróże i relacje z wypraw tych, którzy docierali do miejsc ciekawych, odległych i czekających na odkrycie.
Teraz odkrywa literaturę polską uczniom klasy drugiej licealnej.
|
|
Elżbieta Gieniec
Znak zodiaku :Ryba,
wiek : " za młoda na sen, za stara na grzech "
edukacja: ciągle się uczy, bo uważa, że jeszcze wielu rzeczy nie umie.
rodzina: pełna
zainteresowania: uwielbia piłkę siatkową, jako była /niestety/ siatkarka Korony Krakow, lubi też czytać książki, zwłaszcza powieści historyczne, uwielbia muzykę, radio, telewizję, a najczesciej nocą traci czas na "buszowaniu" po internecie.
praca: żadnej pracy się nie boi ale najlepiej czuła się i czuję w zawodzie nauczycielki, najnowsze hobby: akupresura i astrologia.
|
 |
Maria Hołowińska
Jestem absolwentką Wyższej Szkoły Pedagogicznej i studiów podyplomowych na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego.
Od wczesnej młodości marzyłam o tym, by zostać pisarką. Niewiele z tego wyszło. Napisałam tylko jedną książkę i to z dziedziny gastronomii p.t. „Kurczę, ależ to pyszne!”. Potem – marzenie jakoś uleciało bezpowrotnie. Pewnie na szczęście dla czytelników…
Bliższa mi była i jest proza życia, z której zawsze staram się wydobyć trochę poezji.
W życiu stosuje zasadę: każdego można za coś pochwalić. To działa!
Uwielbiam muzykę. Z sentymentem wspominam niepowtarzalny klimat letnich koncertów Chopinowskich pod pomnikiem Chopina w warszawskich Łazienkach.
Kocham podróże, szczególnie do krajów, gdzie rosną palmy (czyli tam,gdzie cieplej…)
W mojej pracy pedagogicznej staram się, aby każdy kontakt z uczniem był indywidualnym, niepowtarzalnym doświadczeniem, które pomoże moim uczniom otworzyć się na przekazywaną wiedzę a także nauczyć ich wykorzystywania tej wiedzy w życiu. |
|
Ewa Jabłońska
Pochodzę z Wielkopolski; po raz pierwszy do Stanów Zjednoczonych przyleciałam w 2003 roku. Obecnie mieszkam wraz z mężem i 18-letnim synem w Kenosha (WI).
W Polsce ukończyłam Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Bydgoszczy (dyplom w 1990r.) oraz studia podyplomowe ze sztuki w Pomorskiej Akademii Pedagogicznej w Słupsku.
W latach 1993 - 2001 brałam aktywny udział w corocznych warsztatach plenerowych i Ogolnopolskich Plenerach Malarskich na terenie całego kraju (Wągrowiec, Tuczno, Wałcz, Margonin, Przytok k. Zielonej Góry, Lewin Brzeski i inne).
W 1997 roku otrzymałam nagrodę Prezydenta M.Piły za twórczą i organizacyjną działalność w sferze kultury.
W latach 1995 - 1999 , we współpracy z Wojewódzkim Ośrodkiem Metodycznym w Pile, organizowałam szkolne, powiatowe i wojewódzkie konkursy plastyczne dla dzieci i młodzieży. Przez 18 lat pracowałam jako nauczyciel plastyki w szkole podstawowej i gimnazjum , byłam również wykładowcą historii architektury w średniej szkole technicznej.
Tworzę portrety, pejzaże, sceny rodzajowe oraz martwe natury.
W swojej pracy artystycznej posługuje się głównie techniką olejną (malarstwo sztalugowe), suchym pastelem, niekiedy akwarelą. Bardzo lubię podrożować, zwiedzac zabytki , słuchac dobrej muzyki. Uwielbiam spotkania towarzyskie ; lubię słuchać innych, dyskutować , cenię ludzi mądrych i dowcipnych.
|
|
Dorota Lorkiewicz - nauczyciel geografii i historii Polski
Absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, góralka niskopienna (tzn. beskidzka)
od zawsze zakochana w polskich górach
i krajoznawczych włóczęgach. Geografii
i zainteresowaniom podróżniczym zawdzięczam swoj przyjazd do U.S.A. a w efekcie pobyt stały. Moja lista miejsc pt. "koniecznie muszę pojechać
i zobaczyć" podlega nieustannym modyfikacjom i oczywiście wciąż się wydłuża.
W naszej polskiej szkole uczę też historii Polski. Chciałabym przekazać naszym uczniom piękno, ale i tragizm naszej historii, a przez to rozbudzić w nich poczucie dumy narodowej i solidarności z naszą Ojczyzną
i Rodakami.
Będąc w wieku starszych uczniów naszej szkoły urzekły mnie fascynujące przygody bohaterow "Trylogii" Sienkiewicza. Im to moje dzieci zawdzięczają swoje imona (Michał i Oleńka). A ja chciałabym umieć tak pięknie opowiedzieć naszym uczniom historię Polski. Dedykuję im i ich rodzinom fragment piosenki naszych krakowskich poetow :
"...Zasłuchani w historii kawałek,
który matka czytała co wieczór.
Przeżywaliśmy bitwy wspaniałe,
nadążając jak zwykle z odsieczą.."
|
|
Andrew Andrzej Pietowski
Nauczyciel matematyki, podróżnik, badacz i odkrywca. Urodzony w Krakowie studiował elektronikę na AGH. Otrzymał stopień magistra matematyki na Uniwersytecie Stanowym Bowling Green w Ohio. Kierował Akademicka Wyprawa Kajakowa z Klubu "Bystrze" w Krakowie, która dokonała pierwszego przepłynięcia przez 13 rzek amerykańskich, w tym najgłębszy na ziemi kanion rzeki Colca w Peru w 1981 roku.
Napisał o swoich wyprawach i niezliczonych przygodach wiele artykułów i publikacji w kilku językach. Dzieli się przeżyciami i przygodami podczas wielu prelekcji, wykładów i spotkań.
Uczy matematyki w liceum miejskim Foreman H.S. w Chicago. Zna biegle 4 języki, gra na gitarze, kocha przestrzeń, wolność i swoją niezwykłą szkolną miłość - a dzisiaj już żonę Anne. Proszę kliknij tutaj żeby przeczytać więcej
|
|
Stefan January Pultorak
Aktor lalkarz z zawodu, rezyser z wykształcenia. Prace warsztatowe: "Porwanie Baltazara Gabki" - Teatr GULIWER w Warszawie: Calineczka wg. J.Ch.Andersena w Teatrze Lalki i Aktora
w Lublinie.
Liczne nagrody i wyróznienia: I-sza nagroda w Ogólnopolskim Konkursie Solistów Teatru Lalek w Bialymstoku za "TURNIEJ" w scenografi Adama Kiliana - 1972; wyróznienie za spektakl "PAPKINADA" Alfreda Mieczkowskiego na przegladzie Teatrów Małych Form w Szczecinie
i Toruniu 1976; pierwsza nagroda w kategorii programów estradowych dla dzieci i młodziezy za recital pt."BAJDY I BANIALUKI" 1986; ZLOTY EKRAN (1976) za udział w programie TVP "PORA NA TELESFORA".
Od wielu lat wspólpracujacy z Redakcja Dziecieca TVP, twórca znanych postaci telewizyjnych dla dzieci: Zajac Poziomka z programu TIK-TAK; Krasnal Halabala w programie edukacyjnym dla najmlodszych "DOMOWE
PRZEDSZKOLE". Załozyciel teatru SOWIZDRZAL w Warszawie, jednego z pierwszych o wlasnym rozrachunku. Spektakl "Przyszli do Was kolednicy" i "Jasełka" obejrzała liczna Polonia w Niemczech i Szwecji.
Ostatnio byłl zwiazany z grupa teatralna TEATRU NIEZWYKLEGO na warszawskiej Pradze, gdzie w ramach Warsztatów Terapii Zajeciowej Osób Niepełnosprawnych zrealizował spektakl "TRZY DNI Z ZYCIA JEZUSA, CZYLI TRIDUUM PASCHALNE".
Obecnie pracuje w polskim sklepie "Four Season's Farm" przy Dempster, na dziale warzywno-owocowym, specialnoscią naszego sklepu jest cheese cake pani Oli i jej pierożki z kapustą i grzybami. To też sztuka. Kulinarna.
Pisze o tym, bo własciciel sklepu był jednym ze sponsorów mojego "amerykanskiego" debiutu - sztuki JAS I MALGOSIA.
|
|
Alicja Zajdel
Jestem absolwentką Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie. Pochodzę z Polski południowo-wschodniej, z Podkarpacia. Mam dwójke wspaniałych dzieci: Tomasz - studiuje na Politechnice Krakowskiej, a Zuzanna uczy sie w Junior High School w Palatine. W USA jestem niedługo, bo od wiosny 2007 roku. Jestem osobą zawsze usmiechniętą, otwartą na problemy dzieci i młodzieży. Lubię podróżowć i zwiedzać ciekawe miejsca na ziemi.
|
|
Aneta Zborowski
Pracuję z młodzieżą i od pierwszej lekcji staram się ich przekonać,
że mogą:
"Sięgać tam, gdzie wzrok nie sięga i łamać, czego rozum
nie złamie!" Jestem szczęsliwa, jesli udaje mi sie zainteresować uczniów polską literatura.
Z dumą słucham jak recytują Słowackiego i Mickiewicza.
|
|
|
|
|